Mateusz Stachowiak

Magda i Sylwek

2010-09-23T21:30:00.003+02:00

Sezon za pasem. Bogaty w kolejne, nowe doświadczenia przygotowuję się intensywnie do następnych zleceń w przyszłym roku. Co warte uwagi, zmodyfikowałem stronę z portfolio, dodałem nowe fotografie, dopracowałem pod względem merytorycznym i technicznym ofertę dla przyszłych Par. Co ważne, od przyszłego sezonu zdjęcia oddaję w gustownych albumach firmy Barański. Po przygodach z wieloma producentami stawiam na spokój ducha swój i klientów.

Po intensywnej pracy w terenie przyszedł czas na wazelinkę :) Zajmę się na pewno prowadzeniem bloga, który już został dopracowany estetycznie, aby czytało się go przyjemnie i łatwo. Długie, jesienne wieczory sprzyjają również spotkaniom z przyszłymi parami. Tak, tak... ciepłe napoje, przytulny lokal no i oczywiście kuuuuuupa zdjęć do oglądania przed podjęciem tej ważnej decyzji - brać czy nie brać Stachowiaka na fotografa naszego ślubu :)

Co do oferty rozpiszę się w innym poście. Teraz pora oddać się na chwilę błogiej rozkoszy oglądania ślubnych zdjęć z 2010 roku. Na początek Magda i Sylwek z Bydgoszczy. Ślub w Kościele Zielonoświątkowym. Przesympatyczni młodzi ludzie - muzyka, śpiew (w kościele) i tańce do późnej nocy (na weselu). No to oglądajcie :)

Patrycja i Janusz

2010-08-30T00:49:00.003+02:00

Prezentuję Wam kilka kadrów ze ślubu Patrycji i Janusza. Bez owijania w bawełnę powiem, że para młoda jedna z lepszych tego sezonu. Miłego oglądania ;)

Burza... po sesji

2010-06-11T19:21:00.002+02:00

Jedno ze zdjęć wykonanych po plenerze z Martą i Krzyśkiem.
Tak się kończą sesje fotograficzne z Mateuszem Stachowiakiem :) Drżyjcie Pary Młode tego sezonu :)

10.04.2010 - historyczna data

2010-04-14T21:58:00.003+02:00

Praktycznie od soboty kursowałem między Bydgoszczą, Warszawą i rodzinnym Mogilnem, kilka godzin snu przez ostatnie dni i wreszcie chwila wytchnienia. Przez ostatnie wydarzenia nie miałem chwili na większy odpoczynek, non stop zlecenia na zdjęcia z uroczystości żałobnych.

Krótka refleksja. Pierwszy i prawdopodobnie ostatni raz w życiu czułem porządne ciarki na ciele stając przed Pałacem Prezydenckim. Atmosfera o 2 w nocy porównywalna z momentem, jakby ktoś zatrzymał czas. Ciepło z tysięcy zniczy porównywalne do tego z domowego kominka, tłumy zadumanych, płaczących ludzi. Bez wątpienia jedno z najważniejszych wydarzeń w moim życiu. Cieszę się, że w momencie gdy tworzyła się historia, byłem w Warszawie... Tego nie da się opisać, tam trzeba być. Kto może i ma na to czas, powinien czym prędzej tam pojechać...

Poniżej 4 zdjęcia z tego, jak uroczystości żałobne wyglądały w regionie. Uderzający i przepiękny widok dzieci, które przed telewizorem ze skupieniem i w ogromnej ciszy oglądają powrót Marii Kaczyńskiej do Pałacu.

Post niżej kilka zdjęć z Warszawy - gdyby ktoś jeszcze nie zdążył zobaczyć - polecam.

Warszawa - dzień po tragedii

2010-04-12T17:39:00.002+02:00

Komentarz jest zbędny. Powiem tylko, że dzień po tragedii w Smoleńsku poczułem, że powinienem być w Warszawie, choć na chwilę... i pojechałem.

Warszawa, godzina 1:45, noc z niedzieli na poniedziałek.

De Mono

2010-02-14T19:45:00.003+01:00

Bez większego komentarza. Kilka kadrów z koncertu De Mono. Miłego oglądania.

Zima i cyrk na drogach

2010-01-31T13:52:00.005+01:00

Myślałem, że atak zimy jaki przeżywaliśmy nie tak dawno już za nami. Ale przeliczyłem się. W sobotę wczesnym wieczorem zawiało dostatecznie dobrze, aby w moich okolicach całkowicie został sparaliżowany ruch.

W sobotę wieczorem robiłem zdjęcia za Dąbrową w kierunku Barcina (pow. mogileński, kuj-pom). Albo inaczej, starałem się robić. Wiał niesamowity wiatr, który zgarniał z pól śnieg. Autofocus nie był w stanie złapać ostrości. Pojechałem tam ze znajomymi. Aby dostać się do miejsca, gdzie przewrócił się tir, a dwie pługopiaskarki się zakopały, trzeba było pieszo wędrować polami. Tam, gdzie droga była przejezdna, zazwyczaj ruch odbywał się wahadłowo, jednym tunelem. To była droga wojewódzka bodajże 256, na której spotkaliśmy marszałka województwa Piotra Całbeckiego. Ten również utknął, wracając z urlopu. Poleciliśmy mu powrót drogą krajową - 15-stką. O dziwo ta też była zblokowana. Istny dramat drogowy i bezradność służb odpowiedzialnych za ich stan. Poniżej zdjęcia z miejsca o którym piszę wyżej.

Na szczęście dzisiaj przestało wiać, ale nadal jest problem z przejazdem. Na zakończenie film, który pięknie obrazuje, jak profesjonalnie radzimy sobie z zimą. A raczej drogowcy. Takie małe porównanie z sąsiadującymi Niemcami. Poniżej droga krajowa E93 - granica Niemcy - Polska. Miłego oglądania. Cieszcie się zimą ;)

Zimowe porządki

2009-12-28T23:33:00.002+01:00

Zabrałem się ostatnio za porządki na dysku, katalogowanie plików i segregowanie zdjęć tak, aby poszukiwania czegoś z archiwum nie było dla mnie polem minowym nie do przejścia. I tym oto sposobem przypomniałem sobie o zaległych sesjach zdjęciowych, jakie kiedyś udało mi się zrobić w Poznaniu, a przez brak czasu nigdy nie ujrzały światła dziennego. Poniżej mały komplecik z tego co odgrzebałem.

Dla ciekawskich, miejsca zdjęć to okolice galerii Malta i hotel Twardowski. Mam nadzieje, że te kilka fotografii zrekompensuje moją miesięczną nieobecność. Enjoy!

Backstage

2009-11-27T23:34:00.005+01:00

Korzystając z chwili wolnego czasu chciałem wrzucić backstage z sesji zdjęciowej, o której pisałem w poprzednim poście. Nie jest to w prawdzie pełna profeska z wizażystką i stylistką, ale mieliśmy ograniczenia czasowe i nie dało się zorganizować personalnie kogo trzeba do tych zdjęć. Mimo wszystko uznaje filmik za udany i ukazujący chociaż trochę kulis mojej pracy. Zapraszam.

Vinotti Furniture

2009-11-08T15:06:00.004+01:00

Jak obiecałem we wcześniejszym poście, sesja zdjęciowa w salonie meblowym marki Vinotti Furniture w Toruniu. Nie wiem co wam więcej o tych zdjęciach napisać. Może powiem tylko tyle, że pozuje Marta, tak - to jest ta druga z trzech Mart które miałem w zamierzeniu sfotografować jeżeli chodzi o Bydgoszcz. Na razie plan realizowany jest wyśmienicie :)

Sesja o tyle udana, że bez wizażysty i stylisty. Modelka ze wszystkim dała sobie znakomicie radę, stąd jeszcze większe ukłony w jej kierunku. Mam nadzieję, że zdjęcia spodobają się wam równie podobnie jak mnie i Marcie.

Nad wodą jesiennie

2009-11-08T14:22:00.002+01:00

Jedna z ostatnich sesji jakie udało mi się zrealizować w plenerze, a konkretnie w podbydogskich Pieckach. Może nie ostatnia w sensie fizycznym, ale ostatnia w miarę "letnim" stroju modelki. Fakt faktem zmarzła mi bidula konkretnie na tych zdjęciach, ogrzewała się w samochodzie de facto więcej czasu niż trwała sama seria, ale myślę że gra była bardzo warta świeczki.

A pozowała Iwona, modelka którą poznałem dzień wcześniej. Czyli jakby nie patrzeć sesja spontaniczna. Co nie oznacza, że nieudana.
Jeszcze dzisiaj mam nadzieję wrzucę jedną sesję, już zrealizowaną we wnętrzach jednego salonu meblowego w Toruniu.

Zapraszam.

Look, this is Love Bug!

2009-10-26T17:16:00.003+01:00

Jesienne miesiące bardzo sprzyjają dobrym, klimatycznym zdjęciom. Jednak nasza tegoroczna jesień nas nie rozpieszcza - deszcz, porywisty wiatr - generalnie ciemno, buro i ponuro. Dlatego też miałem obawy co do powodzenia jednej sesji, którą zaplanowałem sobie w ostatnią niedzielę. Pogodynka nadawała, że będzie padać, stąd pierwszy aspekt przemawiał "anty" planowanym zdjęciom. Już miałem odmawiać plener z tego względu... ale coś mnie ruszyło, żeby tego nie robić. I to mogę uznać za najbardziej trafną decyzję w tym kwartale :)

Początkowo Martę ps. Loczek (to ta dziewczyna na zdjęciach) miałem sobie odłożyć na tak zwany "deser" fotograficzny. Już tłumaczę dlaczego. Ona, i jeszcze dwie inne modelki (jak na ironie wszystkie trzy mają na imię Marta :) miały być tymi ostatnimi w Bydgoszcz jakim zrobię zdjęcia sam z siebie wszystko angażując. Ma coś w sobie, co stawia ją w hierarchii moich fotograficznych "muz" na najwyższej pozycji. Burza naturalnych loczków, zabójczo urokliwy uśmiech, duże i wyraziste oczy, uroda i lekkość w pozowaniu. Przez nieoczekiwany zawrót zdarzeń, to właśnie Marta Loczek pojawiła się właśnie na sesji w niedzielę. Dziewczyna okazała się niesłychanie plastyczna, cudująca przed obiektywem... a na dodatek, mimo że tak nie twierdzi, bardzo wygadana. Byłem pod wrażeniem :)

Nie przedłużając powiem, że sesja odbyła się w podbydgoskim Zamościu. Podziękowania kieruje tutaj dla Pana Jacka wraz z rodziną. To pasjonat Garbusów, który użyczył ten cud motoryzacji na potrzeby zdjęć. Śliczne autko, jeszcze lepsze brzmienie silnika i na dodatek pełne zaangażowanie właściciela aby zdjęcia wypadły pomyślnie - będę chyba przy każdej okazji powtarzał, że bez niego nie byłoby tej sesji - dzięki :)

Zapraszam.

Asia w Multikinie

2009-10-10T18:10:00.004+02:00

Jak już wspomniałem w poprzednim poście, teraz ta "planowana" sesja, na którą w zamierzeniu jechałem do Poznania. Udało mi się zorganizować salę kinową Multikina jako wnętrze pod zdjęcia z Asią. Można by się czepiać na niektórych fotografiach wzroku modelki, ale należy zaznaczyć, że sesję robiliśmy o godzinie 22, bo dopiero wtedy zwalniała się jedna z sal projekcyjnych.

Standardowa refleksja na temat modelki, a tutaj powinienem się bardzo bardzo rozpisać. Otóż Asia to nie postać, która tego dnia miała się pojawić na zdjęciach w Multikinie. Planowana modelka "wystawiła mnie", pisząc tego samego dnia że ma problemy i nie będzie w stanie pozować. Było minęło, ale wkurzony byłem niemiłosiernie. Asi przedstawiłem pomysł na szybko. Miałem do niej kontakt, bo umawialiśmy się wstępnie na inne zdjęcia. Szczęśliwym trafem złożyło się, że miała czas wolny i dysponowała ciekawymi strojami. Jestem jej za to dozgonnie wdzięczny, zresztą sama doskonale to odczuła, mam przynajmniej taką nadzieję. Będę "szlifował" tą wdzięczność kilkakrotnie, bo jest tego warta ;) Dlaczego? Drugi raz by mi sali nie udostępnili... No i generalnie chyba fajnie się złożyło, bo Asia to na prawdę super babka i modelka w jednej osobie z milionami pomysłów :)

Koniec zbędnego gadania, można oglądać :)

Weronika u siebie

2009-10-10T17:11:00.002+02:00

Praktycznie nieplanowana sesja. Bowiem po raz pierwszy zaufałem modelce, która zaproponowała wnętrza swojego mieszkania jako miejsce ciekawe na zrobienie zdjęć. Odważyłem się pojechać w ciemno bez rozeznania terenu, czy się w ogóle będzie nadawać. Moim zdaniem dziewczyna trafiła w dziesiątkę ze swoją opinią, czego efekty pokazuję niżej. Sesję wykonałem w Poznaniu, przy okazji planowanego przedsięwzięcia, o którym napiszę później.

No i jeszcze wzmianka dla ludzi o słabych nerwach. Sesja była wykonana pod styl bielizna/akt, gdyż brakuje mi tego typu sztuki do pełnego dopełnienia swojego portfolio fotograficznego. Miłego oglądania.

Paula na wiadukcie

2009-10-03T20:00:00.003+02:00

No i kolejna już sesja zdjęciowa. W kolejce do wrzucenia jeszcze jedna, a do zrobienia z 3 umówione ;) Poniżej prezentuje Paulę, z którą w późnych godzinach wieczornych zrealizowałem sesję przy wiadukcie na ulicy Gdańskiej w Bydgoszczy. Przemiła dziewczyna, odporna na zimno dzielnie dawała rade przez bite półtorej godziny sesji. Jakby nie patrzeć 5-8 stopni to nie temperatura, przy której bez przeszkód można paradować w staniku wieczorową porą.

No i jeszcze takie moje prywatne podziękowania osobiste dla tej dziewczyny. Otóż modelka, która w zamierzeniu miała się znaleźć na tym wiadukcie, dzień wcześniej padła na grypę. Paula uratowała mi życie pisząc o godzinie 20 tego samego dnia co były zdjęcia, że ma cały zestaw odzieży wymaganej do tej realizacji i wybierze się ze mną na tę sesję. Zrobiła to, mimo że znaliśmy się 30 minut na gadu-gadu, mimo że było późno i zabieram ją (prawie) na rogatki Bydgoszczy. Takie ot zaufanie tej dziewczyny do mnie, czego efekty no cóż - myślę, że zadowalające. Zapraszam.

Ślubnie z Trójmiasta

2009-10-03T19:51:00.003+02:00

Tak, przyjmuję krytykę z pełną odpowiedzialnością na swoje barki. Zapuściłem po raz kolejny bloga. Na swoje usprawiedliwienie dodam, że cierpię ostatnio na notoryczny brak czasu, stąd zastój. Co nie oznacza, że stoję w miejscu. Przeciwnie zrealizowałem kilka sesji, a kilka kolejnych przede mną.

Na wokandzie tym razem sesja ślubna, wspomniana w poprzednim poście, na którą wybrałem się do Trójmiasta. Mimo, że w całości pozorowana przez modelkę, modela przy współpracy z wizażystką, wyszło naturalnie i tak jak powinno na każdym lepszym plenerze ślubnym. Zapraszam do oglądania.

Pozostałe zdjęcia z sesji na www.mateuszstachowiak.pl.

Weronika

2009-09-22T21:23:00.002+02:00

Właśnie dotarłem do Sopotu, rozpakowałem się i na gorąco piszę tego posta. Pytanie po co tu jestem? Jutro od samego rana z trzema osobami organizował będę chyba największy projekt w mojej dotychczasowej karierze, a mianowicie sesję ślubną z modelką, modelem i wizażystką. Sam jestem ciekaw efektów, ale po dzisiejszym spotkaniu z damską częścią projektu, jestem pozytywnej myśli.

A poniżej dwie fotki z poniedziałku. Odwiedziłem bowiem kuzynostwo, gdzie uchowała się malutka Weronika. Dziewczynka demon, trudno było uchwycić ją w kadrze. Typowa babka z ADHD, ale i tak jest kochana i aparat ją uwielbia. Zapraszam do oglądania.

Magda na budowie

2009-09-20T23:10:00.003+02:00

Po dość sporej przerwie wracam do łask. Tak mi się wydaje, bo pracy na kolejny miesiąc mam więcej niż sam jestem w stanie to ogarnąć. Da się radę. We wtorek czeka mnie wyjazd do Trójmiasta, na ślubną sesję zdjęciową, którą nomen omen organizowałem przez 2 miesiące. Zobaczymy co z tego wyjdzie.

Ale, żeby nie było, że nic nie robię, całkowita świeżynka. W niedzielę, po niepełnym śniadaniu wybrałem się w plener z Magdą i Patrycją - Magda modelka, Patrycja człowiek orkiestra - maluje, czesze, przeklina na kierowców jadących mniej niż 120 km/h ;) Plenerek odbył się pod Bydgoszczą, na bliżej nieokreślonym mi placu odkrywki "czegoś tam". Zapraszam do oglądania.

Monia w plenerze

2009-08-29T21:31:00.004+02:00

Zgodnie z zapowiedziami wracam z garścią zdjęć z pleneru pod Gnieznem. Ponownie spontaniczny wyjazd, bez zbędnego przygotowania, tym razem jednak z jednodniowym wyprzedzeniem.
Co do samej modelki muszę przyznać, że jeszcze w życiu nie spotkałem się z tak żywiołową postacią. Zdjęcia z Monią to najlepsza zabawa jaka mnie w życiu do tej pory spotkała, podczas wszystkich sesji z modelkami oczywiście. Mnóstwo śmiechu, zero skupienia na tym co się powinno robić. Do tego dochodzi fakt, że jakoś tak z Moniką znaleźliśmy wspólny język i kilkugodzinna sesja minęła w mgnieniu oka.
Cel jaki sobie obraliśmy to skansen, nieopodal Gniezna. Drugim punktem miała być polana, ale z racji ładnej pogody i zwariowanych pomysłów znaleźliśmy się w wodzie, czego efektem były mokre portki, które mogłyby obrazować moje problemy z pęcherzem :D Również mimo pełnej torby ciuchów, Monice po tych zdjęciach nie pozostał praktycznie żaden suchy strój, w którym mogłaby spokojnie wrócić do domu. I wcale nie sugeruję, że rzucaliśmy tą torbą po tafli jeziora żeby coś takiego osiągnąć :) Ogólnie warto było, i uprzedzając wasze pytania - tak, woda zimna, ale na początku. Później dało się to jakoś znieść :)
Standardowo miłego oglądania.

Nina

2009-08-25T07:36:00.001+02:00

Pomyślicie, że skoro już coś zaczynam pisać to znaczy, że wszystko co miałem do ogarnięcia - ogarnąłem. Mylicie się ;) Ale naszło mnie w sobotę na sesję zdjęciową, jakąś taką spontaniczną i bez specjalnego przygotowania. Mam właśnie czasem takie dni, że mnie cholernie nosi na fotki. Na moje szczęście znalazła się osoba, która w pełni zrozumiała moją determinację i wspólnie zrobiliśmy coś, co powinno się wielu podobać.
Przedstawiam wam Ninę, uroczą dziewczynę z Konina, z którą mam nadzieję zorganizuję jeszcze nie jedno spontaniczne przedsięwzięcie ;) Dlaczego? hmmm raz, że jest szalenie fotogeniczna, dwa, że potrafi docenić fotografa, a trzy... chyba tylko z nią potrafię zorganizować sesję w 30 minut ;) - nie licząc dojazdu oczywiście ;) Dość gadania, czas na zdjęcia.

A dzisiaj? hmmm. Dzisiaj zaraz po pracy zbieram się do Gniezna, gdzie z Moniką wybieramy się na mały plenerek do skansenu. Jestem dobrej myśli, bo pogoda dopisuje. Mam nadzieję, że równie dobrze wyjdą efekty naszej pracy, czego oczywiście tutaj nie pominę ;) Do zobaczenia zatem. Ciao!

Papiery i inne problemy

2009-08-21T21:02:00.001+02:00

Tak, to prawda, zapuściłem własny blog, ponoszę tego pełne konsekwencje. Nie lubię mówić o problemach, ba nawet nie przychodzi mi na myśl to robić. Jako sztandarowy optymista z milionem możliwości na rozwiązanie nawet najbardziej kryzysowej sytuacji bez wyjścia, mogę śmiało powiedzieć że pomału się poddaję. A już tłumaczę co jest tego powodem.

Otóż 2 tygodnie temu konkretnie naszło mnie na realizację własnych celów, taki impuls "teraz, zaraz, już". Realizację mającą na celu stworzenie przyszłego dobrobytu i spełnianiu siebie w czymś, co zdaje się wychodzi mi najlepiej. Otwieram bowiem własny biznes, o ile można to tak poważnie nazwać. Będę fotografował... ale żeby fotografować trzeba przejść w cholerę formalności, co dla 20-latka jest nie lada gimnastyką. No bo niby mam wpis do ewidencji z urzędu mojej mieściny, ale przede mną jeszcze co najmniej 3 wizyty w ZUSie, tyle samo u fiskusa i podobnie w banku. Czekam za REGONEM, bo jest potrzebny do tria instytucji ww. A później załatwianie, rejestracja c.d., zdobywanie zaświadczeń o niezaleganiu - to dla banku, bo czeka żeby puści do przodu pożyczkę. Pożyczka potrzebna, bo lada dzień mogą mnie wykopać z agencji za zwłokę, wtedy to już wogóle bank mi szczęścia nie wróci. Non stop w ruchu, non stop gonienia od drzwi do drzwi i proszenia, żeby procedury realizowano z prędkością szybszą, niż obowiązuje w przepisach. M A S A K R A!

Optymistyczna wersja jest taka, że 1 września rusza firma Mateusz Stachowiak Fotoreporter. Zobaczymy jak to będzie, jestem optymistą, nadwyrężonym, ale nadal. Na deser daję zdjęcie z sesji 'promocyjnej' firmy ;) Wypociny drugiego wariata KM. Wkleiłbym link do jej blogu, na dowód że też potrafi focić - ale nie umiem ;) Uwierzcie mi/mnie więc na słowo.

P.S. Wracam jak ogarnę, z garścią informacji ;)

Letnia sielanka

2009-07-28T06:41:00.000+02:00

W ten weekend miałem okazję zjawić się na chwile na wiosce i uwierzcie mi, brakowało mi tego. Odkąd chodzi za mną cały czas sceneria zbóż, wyjących kogutów, robiących pod siebie świń i zjadających trawę krów, sceneria którą próbuję od kilku dni namiętnie sfotografować z różnymi skutkami, okazja nawinęła się niepowtarzalna. Być może nie jest to żaden z powyższych obrazków, ale przecież kto inny, jak nie dzieci potrafią wyrazić spokój panujący za miastem. Bez wahania chwyciłem za aparat, tym bardziej że nie widziałem tych maluchów w życiu tak spokojnych ;) I tylko mam nadzieję, że dzieciaki zrobiły to dla mnie, wiedząc w jaką desperację popadł Stachowiak w ostatnim tygodniu.

A tak poza tym najsłodsze i najmłodsze w rodzinie ;) On to mój chrześniak, największe zło :)

Witajcie

2009-07-23T19:26:00.000+02:00

Od dwóch godzin zbieram się, żeby coś sensownego na wstępie napisać. Bo przecież "pierwsze wrażenie najważniejsze, ludzie wyrobią sobie opinię..."
Chciałbym, aby ten blog był przede wszystkim odskocznią od codzienności, inspiracją i silną nogą w jednym, która zasadzi mi ciężkiego kopa w d... jak mi zniknie wena.

Na początek coś najnowszego, może trochę banalnego. Zwykły pałacyk, kilkanaście minut przed północą w blasku reflektorów. Takie miejsca mają w sobie magię, tym bardziej gdy próbujesz z ciemności wydobyć prawdziwe piękno. Dzień, w którym robiłem to zdjęcie naszła mnie potworna wena. Chwyciłem za aparat, pewną młodą damę i pojechałem.

Nie pytajcie gdzie robione, sam nie wiem :) Zostałem przetargany przez wszystkie możliwe wioski leżące przy drodze na Nakło. Ale warto było...